Czytelnicze podsumowanie miesiąca (luty 2020)

 
Luty, podobnie jak styczeń, bardzo przeciętny. Przeczytałem tylko jedną pozycję, ale i w formie, i treści bardzo nietypową.

Olga Hund, Psy ras drobnych

Kraków 2018, Korporacja Ha!Art, ss. 117

Dużo się ostatnio mówi o zdrowiu psychicznym Polaków, i bardzo słusznie. Temat istotny i nieobecny do tej pory. Powstają nie tylko ważne artykuły prasowe i internetowe, ale wydaje się także książki na ten temat.

Dzieło Olgi Hund to interesujący głos w dyskusji. Autorka ukrywająca się pod pseudonimem opisuje swoje pobyty w Kobierzynie – szpitalu psychiatrycznym położonym na obrzeżach Krakowa. Nie jest to jednak dziennik pacjentki, lecz coś znacznie ambitniejszego. I dodajmy, od razu, udanego.

Powieść nie ma charakteru linearnego, co może sprawić pewien problem jej w odbiorze, gdyż nie wiemy, czy to, co czytamy, stało się naprawdę, czy jest tylko wymysłem, pewnym zabiegiem literackim. Prawdy trzeba poszukać między wierszami, pod wierzchnią warstwą kolejnych scenek obyczajowych.

Pisarka przyjmuje perspektywę kobiecą, a obserwacje są gorzkie. Paniom jest szczególnie trudno w takich miejscach. Tak samo mocno muszą bronić swojej godności, intymności, a jeszcze bardziej wiarygodności.

Hund traktuje pisanie jako formę terapii. W porządku.

Czy to samo podejście można zaproponować czytelnikom? Szczerze, trochę wątpię. Książka bywa zaskakująco zabawna, ale to czarny humor. Brakuje nadziei, nikt nie składa obietnicy, że będzie lepiej.

Więc życzmy sobie wszyscy, by nie było gorzej…